خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار آمد خرامان دوش بر دوش نشاطداد گلبن را بکف جامی ز سر جوش نشاط
۲
خندهٔ بی اختیار گل ز هوشش برده استسینه می مالد چمن بر خاک از جوش نشاط
۳
همچنان کز خاک روید غنچه ای پهلوی گلدر چمن دل را کشد شادی در آغوش نشاط
۴
گشته در گلشن ز فیض ساقی ابر بهارلاله مست خرمی و گل قدح نوش نشاط
صفحهٔ ۱ از ۲