خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نه تنگنای دلم شد خراب خطعالم بهم برآمده از بیحساب خط
۲
در چشم دید سرخی آن لعل نکته سنجشنجرف سر سخن بود اندر کتاب خط
۳
زآن روی شعله ناک چو مویی بر آتش استبر عارضش مشاهده کن پیچ و تاب خط
۴
نگذشته اول آنکه بطومار زلف تارروشن نکرده است سواد کتاب خط
صفحهٔ ۱ از ۲