خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لب او راست ز رنگین سخنی رنگچندانکه ازو یافت عقیق یمنی رنگ
۲
گردید کبود از اثر بوسه لب یارباشد گل شفتالوی او یاسمنی رنگ
۳
شامی که بناگوش تو از پرده برآیدتا صبح بود روی هوا نسترنی رنگ
۴
هر قطرهٔ خون شیون بلبل به تنم داشترفتی چو در آغوش قبای چمنی رنگ
صفحهٔ ۱ از ۲