خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کسب هوا کوش که آزاد کند مشکبو را چو دمی همنفس باد کند مشک
۲
دل را به شمیمی ز غم آزاد کند مشکهر عقدهٔ دل را گره باد کند مشک
۳
پوشیده نماند به جهان جوهر معنیهر چند خموش آمده فریاد کند مشک
۴
از نسبت آن جعد سیه موج هوا راآشفته تر از زلف پریزاد کند مشک
صفحهٔ ۱ از ۲