خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خاک ره جلوه آن سرو روانیمدل داده و جان باخته اش از دل و جانیم
۲
از سیل سرابست خطر خانهٔ ما راچون نقش قدم پر حذر از ریگ روانیم
۳
در انجمن هرزه در ایان سبک مغزچون گل ز ادب گوش ولی گوش گرانیم
۴
رفتند عزیزان و چو نقش پی سالکما خاک نشین از پی آن راه روانیم
صفحهٔ ۱ از ۲