خلوتی با سعدی
بخش ۱۹ - حکایت حاتم طائی و صفت جوانمردی او
باب دوم در احسان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیدم در ایام حاتم که بودبه خیل اندرش بادپایی چو دود
۲
صبا سرعتی، رعد بانگ ادهمیکه بر برق پیشی گرفتی همی
۳
به تک ژاله می‌ریخت بر کوه و دشتتو گفتی مگر ابر نیسان گذشت
۴
یکی سیل‌رفتار هامون‌نوردکه باد از پی‌اش باز ماندی چو گرد
صفحهٔ ۱ از ۷