خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۸۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و بی تو باده کشیدن نسازدمچون غنچهٔ حباب شکفتن نسازدم
۲
از اضطراب، عقدهٔ دل سخت تر شودای وای چون کنم که طپیدن نسازدم
۳
بوی بهار، بیش کند سوز عشق رادر کوچه باغ زلف دویدن نسازدم
۴
سرپنجهٔ مرا به گریان خصومت استچون دشت غیر شقهٔ دامن نسازدم
صفحهٔ ۱ از ۲