خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را اسیر پیچش آن مو گذاشتیمپابند حلقه حلقهٔ گیسو گذاشتیم
۲
چون غنچه گوئیا سرو زانوی ما یکیستسر در غم تو بسکه به زانو گذاشتیم
۳
قندیل وار شیشهٔ دل را به یادگاربر پیش طاق آن خم ابرو گذاشتیم
۴
آنیم که گوهر دل را ز شش جهتگردآوری نموده به یک سو گذاشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲