خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون آینه بر روی تو مدهوش نگاهمبیخود شدهٔ ساغر سر جوش نگاهم
۲
باز آی که چون شمع بود تا به سحر بازدر راه تو بر ششجهت آغوش نگاهم
۳
شبنم صفت از فیض سبکباری تجریددر راه تماشای تو همدوش نگاهم
۴
دور از گل رخسار تو بر عرش برین شدصد رنگ فغان از لب خاموش نگاهم
صفحهٔ ۱ از ۲