خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه می شود؟ نفسی در کنار ما بنشین!به این شتاب کجا می روی؟ بیا بنشین!
۲
خدات خیر دهد، آخر این چه انصاف است؟به رغم غیر دمی هم به بزم ما بنشین!
۳
تمام روز دو چشمم در انتظار تو بودبیا خوش آمدی ای دوست مرحبا بنشین!
۴
بخانه می روی این وقت شب، چه واقع شد؟چرا سمج شده ای بندهٔ خدا بنشین!
صفحهٔ ۱ از ۲