خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کشد عکس ترا پر تنگ در بر آینهبی حیا بی آبرو بی شرم کافر آینه
۲
همچو برگ گل هوا گیرد ز پشت دست عکسچهره گردد با صفای عارضش گر آینه
۳
گوییا خورشید سر بر کرده است از جیب صبحعکس رخسارش چو گردد جلوه گر در آینه
۴
از صفای ظاهر اهل جهان ایمن مباشجوشنی زیر قبا دارد ز جوهر آینه
صفحهٔ ۱ از ۱