خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بی تو چارهٔ دل محزون کند کسیخون می چکد ز قطع نظر چون کند کسی
۲
تا کی به یاد لعل لبی شام تا سحردل در فشار پنجهٔ غم خون کند کسی
۳
تا چند بی تو پنجهٔ مژگان خویش رامرجان صفت ز اشک جگرگون کند کسی
۴
سرخوش شود زبوی می «لی مع اللهی»خود را دمی ز خویش چو بیرون کند کسی
صفحهٔ ۱ از ۲