خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می افزود چراغ زندگانیبود آبی به باغ زندگانی
۲
گل داغ پشیمانی نچینند سیه کاران ز باغ زندگانی
۳
بنوش آب حیات باده چون خضراگر داری دماغ زندگانی
۴
بیفکن جام از کف پیش از آن دمکه پر گردد ایاغ زندگانی
صفحهٔ ۱ از ۲