خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا مرا شد با تو ای گل پیرهن دلبستگیهست همچون غنچه ام با خویشتن دلبستگی
۲
سر نزد یک غنچه هم از نونهال من هنوزبرنتابد سرو آن نازک بدن دلبستگی
۳
هر زمینی کاید از وی بوی جانان خلد ماستنیست همچون غنچه ما را با چمن دلبستگی
۴
من چرا واله نباشم پیش تنگ شیریناو که خود چون غنچه دارد با دهن دلبستگی
صفحهٔ ۱ از ۲