خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوی ز خویش چو بیگانه یار خود باشیگر از میانه روی در کنار خود باشی
۲
به روی شاهد مقصود دیده بگشاییگر از صفای دل آیینه دار خود باشی
۳
چو ریگ شیشهٔ ساعت خوش آن کز آزادیسفر کنی و مقیم دیار خود باشی
۴
بنوش باده که که گل ها ز خویشتن چینیپیاله گیر که جوش بهار خود باشی
صفحهٔ ۱ از ۲