خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل می بردم غنچهٔ خندان تو جتیجان می دهم خندهٔ پنهان تو جتی
۲
در دم چو اثر کرد در او منصب دل یافتدر پهلوی من غنچهٔ پیکان تو جتی
۳
بیهوشی ام از نشئهٔ سرجوش طهور استباشد می و نقلم لب و دندان تو جتی
۴
صدمرتبه افسرده تر از اشمع مزار استگر نیست دل سوخته سوزان تو جتی
صفحهٔ ۱ از ۳