خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۶ - در منقبت حضرت امام حسین (ع)
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز همتم نبود احتیاج با گوهرکه آبله است به کف چون صدف مرا گوهر
۲
ز کاوش مژهٔ او فزود قدر دلممگو که سفته چو شد افتد از بهار گوهر
۳
دلم ز عقدهٔ ابروی ناز بگشایدکه هست هم گره و هم گره گشا گوهر
۴
به قطره های سرشکم مشابهت دارداز آن به چشمم می آید آشنا گوهر
صفحهٔ ۱ از ۱۱