→ دیوان اشعارجویای تبریزی
جویای تبریزی
مناقب
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - در نعت رسول صلی الله علیه و سلمهمچو بوی غنچهٔ بگزینی شبی کز انزوا←شمارهٔ ۲ - درمدح خاتم انبیا محمد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلمآه تا کی طاقت آرد درد حرمان ترا←شمارهٔ ۳ - در نعت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)کسی ندیده ندامت ز تارک دنیا←شمارهٔ ۴ - قصیده در نعت آنسرور صلی الله علیه و آلهتن داد هر آن کو زغمت سوز و الم را←شمارهٔ ۵ - در نعت امام علی ابن ابی طالب (ع)در بلند و پست دنیای اسیر انقلاب←شمارهٔ ۶ - در منقب امام مهدی (ع)اکنون که ز پیریم به عینک سر و کار است←شمارهٔ ۷ - غزلآن کسوت نازک که بر اندام تو بار است←شمارهٔ ۸ - غزلرنگین شده سرتاسر عالم ز بهار است←شمارهٔ ۹ - قصیدهچون لخت جگر بر مژهٔ عاشق زار است←شمارهٔ ۱۰ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع)ز دامنی که دم صبح بر جهان افشاند←شمارهٔ ۱۱ - در مدح حضرت سیدة النساء العالمین فاطمه زهرا سلام الله علیهاخوبی تن ز فیض جان باشد←شمارهٔ ۱۲ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین اسد الله الغالب علی ابن ابی طالببه حمدالله زبان نکته سنجم گوهر افشان شد←شمارهٔ ۱۳ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالباشکم نه بی تو از مژهٔ تر فرو چکد←شمارهٔ ۱۴ - در منقبت امام علی نقی (ع)زجوش سبزه و گل کرده ابر فصل بهار←شمارهٔ ۱۵ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن طالب علیه الصلواة و السلامهزار شکر که سرمستم از شراب طهور←شمارهٔ ۱۶ - در منقبت حضرت امام حسین (ع)ز همتم نبود احتیاج با گوهر←شمارهٔ ۱۷ - در منقبت حضرت امام زین العابدین صلوات الله علیه و آلهز ابروی تو تفاوت بسی است تا شمشیر←شمارهٔ ۱۸ - در منقبت حضرت امام محمد باقر صلوات الله علیه و آلهشده است چشم تو همدست زلف در تسخیر←شمارهٔ ۱۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلامبی خرد را نبود بهره ز ارباب هنر←شمارهٔ ۲۰ - در منقبت امام مهدی (ع)در فصل دی شده است به زور سنان برف←شمارهٔ ۲۱ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه الصلوات والسلامفصل آن شد که بی سیر جهان پیرفلک←شمارهٔ ۲۲ - تجدید مطلعچون بلرزند ز بیعت چه زمین و چه فلک←شمارهٔ ۲۳ - در منقبت حضرت امام محمد تقی (ع)در برم حیرت روی تو ز بس دارد تنگ←شمارهٔ ۲۴ - در نعت پیامبر صلی الله علیه و آلهشده است بسکه گزیدم ز زشتی اعمال←شمارهٔ ۲۵ - در منقبت حضرت امیر علیه السلامراز پنهان غنچه را کرد از لب اظهار گل←شمارهٔ ۲۶ - قصیدهای ترا پروانه شد بر آتش رخسار گل←شمارهٔ ۲۷ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق (ع)ندیدم خویش را تا جلوهٔ حسن ترا دیدم←شمارهٔ ۲۸ - رباعی«هر کس ز فلک به فضل فایق باشد←شمارهٔ ۲۹ - به خاک درگه او تا جبین آرزو سودمبه خاک درگه او تا جبین آرزو سودم←شمارهٔ ۳۰ - در منقبت حضرت امام حسین (ع)بود به نور ریاضت همیشه دل روشن←شمارهٔ ۳۱ - در نعت پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم)تا تواند شد نشان تیر آن ابرو کمان←شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلعچون فتد سودای طوفش در سر روحانیان←شمارهٔ ۳۳ - در منقبت امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (ع)شد زبانم مدح سنج سرور دنیا و دین←شمارهٔ ۳۴ - در منقبت حضرت امام موسی کاظم (ع)گشودن می توانستی گره از کار اگر ناخن←شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلعفشرده سایهٔ مژگان بر آن گلبرگ تر ناخن←شمارهٔ ۳۶ - در منقبت حضرت پیامبرصلوات الله علیهنوبهار دردم و داغت گل سودای من←شمارهٔ ۳۷ - تجدید مطلعبسکه شد لبریز مهر مصطفی اعضای من←شمارهٔ ۳۸ - تجدید مطلعای فدای مرقد پاک تو سر تا پای من←شمارهٔ ۳۹ - در منقبت حضرت امام رضا (ع)نیافت سوز من از چرب نرمیت تسکین←شمارهٔ ۴۰ - تجدید مطلعچو خاستی پی رفتن زجا، کدام زمین←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←