خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۶ - قصیده
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترا پروانه شد بر آتش رخسار گلبال افشان بر گل روی تو بلبل وار گل
۲
تا سحر از غنچه در فکر دهان تنگ تستسر به زانوی خموشی با دل افکار گل
۳
هر که شد روی تو شمع محفل اندیشه اشریخت در جیب و کنار از دیدهٔ خونبار گل
۴
می نماید عارضت از حلقهٔ زلف سیاهداده از فیض هوا یا شاخ سنبل بار گل
صفحهٔ ۱ از ۱۲