خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۲ - تجدید مطلع
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون فتد سودای طوفش در سر روحانیانمایه می بازد زمین از چرخ گرد کاروان
۲
نیست غیر از گرد از جا رفتهٔ آن قافلهاین که می گویند اهل روزگارش آسمان
۳
بی وجودش حکم حق جاری نشد گویا که بودمهر بر فرمان ایزد خاتم پیغمبران
۴
شرع او باشد چون جان اندر نهاد روزگارحکم او مانند خون در جسم جاری در جهان
صفحهٔ ۱ از ۱۰