خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع
مناقب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فشرده سایهٔ مژگان بر آن گلبرگ تر ناخنچو آن موری که محکم کرده در تنگ شکر ناخن
۲
به رنگ غنچه کز موج هوا در باغ بگشایددلم بگشود بر زخمش فلک زد هر قدر ناخن
۳
دو بیدل را دراندازد بهم مژگانش از چشمککه می آرد خصومت چون زنی بر یکدیگر ناخن
۴
ز دونان کار ارباب هنر کی راست می گرددگره چون بر زبان افتاده باشد بی اثر ناخن
صفحهٔ ۱ از ۵