خلوتی با سعدی
بخش ۲ - حکایت در این معنی
باب چهارم در تواضع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی قطره باران ز ابری چکیدخجل شد چو پهنای دریا بدید
۲
که جایی که دریاست من کیستم؟گر او هست حقا که من نیستم
۳
چو خود را به چشم حقارت بدیدصدف در کنارش به جان پرورید
۴
سپهرش به جایی رسانید کارکه شد نامور لؤلؤ شاهوار
صفحهٔ ۱ از ۲