خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که ره دهد سوی آن سایه همای مرابه وصل او که رساند مگر خدای مرا
۲
به ظلمت غم هجر از حیات وصلم دورفغان که خضر رهی نیست رهنمای مرا
۳
سگ توام ز کرم جا به کوی خویشم کنچو در حریم وصال تو نیست جای مرا
۴
چو غنچه تنگ‌دلم رخ نما که همچون گلشکفته دل کند آن روی دلگشای مرا
صفحهٔ ۱ از ۲