خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر التفات بود شمع مجلس ما رابه کیمیای نظر زر کند مس ما را
۲
مرو ز دیده که نقش بنفشه خالتبجای مردم چشم است نرگس ما را
۳
تو خود بگو صفت حسن خود که دوزخ توچه جای فهم بود عقل بی‌حس ما را
۴
به غیر علم نظر درس ما نگفت استادنبود علمی ازین به مدرس ما را
صفحهٔ ۱ از ۲