خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون رنجه شود خوی تو از همسری مامحرومی ما به بود از محرمی ما
۲
ما کم چو هلالیم و تو چون ماه تمامیباشد که کمال تو ببیند کمی ما
۳
ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزیاز ناکسی مردم و نامردمی ما
۴
پژمردگیت هیچ مباد ای چمن حسنکز سبزه خط تو بود خرمی ما
صفحهٔ ۱ از ۲