خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این حسن و ملاحت نگر آن کان نمک راکاتش زده در رشته جان شمع فلک را
۲
دامان ملک گرچه نیالود درین خاکبر خاک نشینان تو رشک است ملک را
۳
از حسرت ماه تو که بر اوج سماک استصد قطره خون در جگر افتاده سمک را
۴
زان کان نمک ای دل مجروح چه نالیخاموش که ضایع نکنی حق نمک را
صفحهٔ ۱ از ۲