خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ماآتش دل علم افروخت به رسوایی ما
۲
ما ز صد نکته حسن تو یکی می بینیمبیش ازین نیست در آیینه بینایی ما
۳
یوسفا، با همه حشمت نظری کن که هنوزسر سودای تو دارد دل سودایی ما
۴
آن چنان زد ره ما لعل تو ای آب حیاتکه بشست از دل ما نقش شکیبایی ما
صفحهٔ ۱ از ۲