خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش تو دیده گر نبود غرق خون مراخون می چکد زدیده و دل در درون مرا
۲
من خود نشان تیر ملامت نگشته امعشقت نشانه ساخت به داغ جنون مرا
۳
رخسار لاله رنگ تو در دیده بایدمبی تو چه سود چهره بخون لاله گون مرا
۴
این سرخ رویی ام بس اگر می کند فلکموی سفید در قدمت غرق خون مرا
صفحهٔ ۱ از ۲