خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه از رخ خود چشم بسته یی ما رانهان ز چشمی و در دل نشسته یی ما را
۲
ز جعد زلف تو هر موی ماست زنجیریچرا درین همه زنجیر بسته یی ما را
۳
تو را که طاقت آهی ز خوی نازک نیستچرا به سنگ ستم دل شکسته یی ما را
۴
زما به خشم مرو ای طبیب خسته دلانبیا که مرهم دلهای خسته یی ما را
صفحهٔ ۱ از ۲