خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست آن در که ز گوش آمده تا دوش ترامی چکد آب لطافت زبنا گوش ترا
۲
یک نگاه از رخ زیبات مرا هست طمعدین ترا عقل ترا صبر ترا هوش ترا
۳
آه من سوخت جهانی تو عجب سنگدلیکه نیارد نفس سوخته درجوش ترا
۴
گرنه در خون دل خود شوی آغشته چو صیدکی سک یار کند دست در آغوش ترا
صفحهٔ ۱ از ۲