خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفتبدمستی و دیوانگی از ما به کجا رفت
۲
دیوانه از اینیم که آن شوخ پری‌وشچشمی سوی ما کرد که عقل از سر ما رفت
۳
هر غمزه که زد چشم خوشت صید دلی کردیک بار ندیدیم که این تیر خطا رفت
۴
خورشید رخا، گرم چه رانی که چو ذرهسرهای عزیزان همه بر باد هوا رفت
صفحهٔ ۱ از ۲