خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقده زلف تو سر رشته تقدیر من استچکنم عقده گشایی نه بتدبیر من است
۲
درد مجنون و غم کوهکن از من رمزیستآیت عشقم و اینها همه تفسیر من است
۳
حلقه کعبه بهل دست من مجنون گیرکه گشاده دل ازین حلقه زنجیر من است
۴
کار من چون سگ کویت همه شب بیداری استمن مرید سگ آن کویم و آن پیر من است
صفحهٔ ۱ از ۲