خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست می و ساقیم تا نفسی باقی استبا می و ساقی مرا کار بسی باقی است
۲
گر دلم از دست رفت بهر نثار رهتشکر که بر جان هنوز دست رسی باقی است
۳
خیز و گل عشق چین کز چمن زندگیتا مژه بر هم زنی خار و خسی باقی است
۴
پیر شدیم از جهان دست زجان شسته ایمنیست بجز دیدنت گر هوسی باقی است
صفحهٔ ۱ از ۲