خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عهد تو آسوده کس از داغ ستم نیستگر سنگ سیاه است که بی آتش غم نیست
۲
خاک قدمت هرکه شود بگذرد از عرشای خاک بر آن سر که ترا خاک قدم نیست
۳
آزار دل ما مکن ای گل که حرام استمرغ دل عاشق کم از صید حرم نیست
۴
هر چند که جور تو ز اندیشه زیادستتا بیش بود مهر من از جور تو کم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲