خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عهد یوسف من کز فرشته افزون استکسی حکایت لیلی کند که مجنون است
۲
اگر چه جام جمی آه از آن دل نازککه تا نفس زده ام خاطرت دگرگون است
۳
سگ تو واقف بیمار دل ز بیداری استتو مست خواب چه دانی که حال ما چون است
۴
چو غنچه سینه ریشم به بین و حال مپرسکه شرح زخم درونم ز وصف بیرون است
صفحهٔ ۱ از ۲