خلوتی با سعدی
بخش ۱۷ - حکایت در معنی تواضع و نیازمندی
باب چهارم در تواضع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ویرانهٔ عارفی ژنده پوشیکی را نباح سگ آمد به گوش
۲
به دل گفت گویی سگ اینجا چراست؟درآمد که درویش صالح کجاست؟
۳
نشان سگ از پیش و از پس ندیدبه جز عارف آنجا دگر کس ندید
۴
خجل باز گردیدن آغاز کردکه شرم آمدش بحث این راز کرد
صفحهٔ ۱ از ۳