خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نرگس توام نظری ای پسر بس استچشمی به من فکن که مرا یک نظر بس است
۲
گر آب خضر نیست جگر تشنه تو راپیکان آبدار تواش در جگر بس است
۳
ای آنکه محرمی بر آن شوخ سعی کنچندانکه نام من ببری اینقدر بس است
۴
دستم نمی رسد که به بر گیرمت ولیدست خیال تو مرا در کمر بس است
صفحهٔ ۱ از ۲