خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمود چاک گریبان تنت که نسترن استتو یوسفی و گواه تو چاک پیرهن است
۲
حریف شاهد و ساقی کجا بود زاهدمیان خضر و مسیحا نه جای اهرمن است
۳
سبو بیار که آبی بر آتش بزنمکه آتشی عجب امروز در نهاد من است
۴
تو سر عشق چه دانی خموش شو واعظسخن دراز مکن درس عشق یک سخن است
صفحهٔ ۱ از ۲