خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل زسوز زار من آهنگ برگرفتگل هم زخون دیده من رنگ برگرفت
۲
خوش آنکه یار زهره جبین گشت ساقیمآخر نهاد جام می و چنگ برگرفت
۳
من ناتوانم از ره من کعبه مرادرنج ره و مشقت فرسنگ برگرفت
۴
آشفته ساخت چو سگ دیوانه ام رقیبکز هر طرف که دید مرا سنگ برگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲