خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی کسی چو صورت آینه سوی تستکز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست
۲
ای آفتاب بر فلک همچو ماه توپشتش از آن خمیده که مایل بسوی تست
۳
تنها نه از حدیث تو من در حکایتمهر جا که میروم همه این گفتگوی تست
۴
گل را بخاک کوی تو لاف صفا چراستچون آب روی گل همه از خاک کوی تست
صفحهٔ ۱ از ۲