خلوتی با سعدی
بخش ۲۷ - حکایت
باب چهارم در تواضع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی خوب‌کردارِ خوش‌خوی بودکه بد‌سیرتان را نکو‌گوی بود
۲
به خوابش کسی دید چون در‌گذشتکه باری حکایت کن از سرگذشت
۳
دهانی به خنده چو گُل باز کردچو بلبل به صوتی خوش آغاز کرد
۴
که بر من نکردند سختی بسیکه من سخت نگرفتمی بر کسی
صفحهٔ ۱ از ۱