خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گنج قارون بزمین رفت و ملامت باقی استعشق گنجی است که تا روز قیامت باقی است
۲
پیش تابوت من ای نخل خرامان بگذرکه هنوزم هوس این قد و قامت باقی است
۳
هر که در پای سگت کشته نشد روز وصالگرچه جان داد به هجر تو غرامت باقی است
۴
گر کشندت بملامت نکنی توبه ز عشقسخن من بشنو ورنه ملامت باقی است
صفحهٔ ۱ از ۲