خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سکون خاطر من بی تو سرو قامت نیستچو باد یک نفسم بی تو استقامت نیست
۲
به جرم عشق اگر من سزای سوختنمتو خود بسوز مرا حاجت قیامت نیست
۳
بجان دوست که گر صد هزار سرو بودبناز و شیوه یکی چون تو سرو قامت نیست
۴
درین خرابه که خار ملامت است همهبجز طریق محبت ره سلامت نیست
صفحهٔ ۱ از ۲