خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کوه تحمل کسی از بار ستم نیستدر عشق تو ثابت قدم آن سست قدم نیست
۲
پیشت فلک از بار غمت خم شده چون ماستدر دور تو آزاده کس از بار ستم نیست
۳
پیش تو وجود و عدم ما چه تفاوتدر کوی بتان نیست وجودی که عدم نیست
۴
پروانه اگر سوخت بر او شمع بگریدآن شمع نگاهش بمن سوخته هم نیست
صفحهٔ ۱ از ۲