خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش درآ در خانه دل زانکه جان از خانه رفتکم کن این نا آشنایی کز میان بیگانه رفت
۲
خرم آن کز بهر دل جان و جوانی جمله باختچون زلیخا در طریق عاشقی مردانه رفت
۳
شمع من سر تا قدم حسن است و لطف و مردمیآتش خشمی که بودش بر سر پروانه رفت
۴
پنج روزی مانده، از میخانه چون بیرون رودهر که او پنجاه سالش عمر در میخانه رفت
صفحهٔ ۱ از ۲