خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماستما و شراب کهنه که یار قدیم ماست
۲
ما را هوای عرش ازین آستانه نیستحقا که آستان تو عرش عظیم ماست
۳
این بوی جانفرای که از گل دمد مگربوی خوش غزاله عنبر شمیم ماست
۴
ما درد دسوت پیش حکیمان نمی بریمساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست
صفحهٔ ۱ از ۲