خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشریف کرامت اگر از لطف الهی استپشمینه مارا چه کم از اطلس شاهی است
۲
گر نامه سفیدی سببش توبه ز عشق استاین نامه سفیدی نبود نامه سیاهی است
۳
چون برگ خزان دیده به پیرانه سرم بینخون جگر از گریه که بر چهره گاهی است
۴
در دعوی خونم اگرت غمزه گواه استمن راضی ام ایشوخ چهه حاجت بگواهی است
صفحهٔ ۱ از ۲