خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافتمستی نکرد و لذت میخوارگی نیافت
۲
آن گل کجا گشاد رخ خویش ای پریکانجا هزار همچو تو نظارگی نیافت
۳
راه عدم گرفت دلم کز مقام غمآزادگی جز از ره آوارگی نیافت
۴
ای برق گاه گاه وصالت مرا بسوختخوش آنکه گر نیافت بیکبارگی نیافت
صفحهٔ ۱ از ۲