خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو مصحفی است که در آن خوبی استخال تو آیتی است که در شان خوبی است
۲
جان جهان، ملاحت روی تو تازه کردخوبی است جان عالم و آن جان خوبی است
۳
طغرای ابرویت چو مه نو تمام کردمنشور دلبری که ز دیوان خوبی است
۴
آهسته ران که توسن حسن تو پست ساختجولان هرکه در سر میدان خوبی است
صفحهٔ ۱ از ۲