خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهلاک خود نپوشم نظر از رخ چو ماهتکه هزار جان شیرین بفدای یک نگاهت
۲
اگرم کشی چه حاجت بهزار تیر مژگانکه بس است یک اشارت ز دو نرگس سیاهت
۳
چو تو پادشاه حسنی غم دادخواه می پرسکه به پرسشی شود خوش دل ریش دادخواهت
۴
ولی از غرور خوبی بگدا کجا کنی رحمکه نگه نمی فتد هم به هزار پادشاهت
صفحهٔ ۱ از ۲